1. Completivas en función de OD.

    Conjunción: ut, ne/ut ne

-Obsecro ut redeas.

 

-Quaero ut tuos mecum serves.

 

-Quis Antonio permisit ut id faceret?

 

-Fratres summo ope evicerunt ut M. Furius dictator crearetur.

-Senatus decrevit ut consules provincias sortiantur

                                                                            

2. Completivas en función de sujeto.

    Conjunción: ut, ut non

-Accidit ut esset luna plena.

 

-Evenit ut una nocte omnes hermae deicerentur.

 

-Iam prope erat ut ne consulum quidem maiestas coerceret iras hominum.

-Est ut id dici non possit.

-Mihi opus est ut lavem.

-Ut cibo utantur non necesse est.

-Reliquum est/Relinquitur ut egomet mihi consulam.

                                                                                                                          

-Ex quo efficitur/Sequitur ut discere nihil aliud sit nisi recordari.

-Rectum est ut ego hoc faciam.

-Mos est ut cadavera crementur.

 

-Fuit occasio ut argentum daret.

-Tempus est ut quaeram.

                                                                                                                           

3. Completivas de ut explicativo o apositivo.

    Función de la completiva: aposición.

-Helvetii id quod constituerant facere conantur, ut e finibus suis exirent.

-Fuit hoc meum fatum ut in me unum omnis illa inclinatio temporum incumberet.

 

4. Completivas dependiendo de verbos de temor.

    Conjunción: “ne” (que), “ne non” (que no).

    Función: OD.

-Timeo ne inimici veniant.

 

-Timeo ne non amicus veniat.

-Timeo ut sustineas opus.

-Timebat Miltiades ne classis regia adventaret.

-Veremur ne ea non queamus cognoscere.

 

-Labienus verebatur ne hostium impetum sustinere non posset.

 

*-Timebat Caesar tantae magnitudini fluminis exercitum obicere. (timeo=dudar, vacilar, titubear).